Vanaf februari 2027 mogen fabrikanten geen batterijen van meer dan 2 kWh meer op de interne markt van de EU brengen zonder digitaal productpaspoort. Dit staat sinds augustus 2023 in Verordening (EU) 2023/1542 en is sindsdien niet afgezwakt. Wie in 2026 nog wacht, wacht op details - niet op het principe.
Wat er in februari 2027 van kracht wordt
Het Battery Passport is de eerste productspecifieke implementatie van een EU-breed DPP. Het betreft industriële batterijen, EV-batterijen en LMT-batterijen (Light Means of Transport - e-bikes, e-scooters, e-bromfietsen) vanaf 2 kWh. De uiterste datum is 18 februari 2027. Dit geldt voor het in de handel brengen, niet alleen voor de verkoop aan eindgebruikers.
Toegang via een QR-code of andere gegevensdragers op de batterij. Technische eisen uit artikel 77: gedrukt of geëtst, duurzaam, leesbaar gedurende de verwachte levensduur van het product. Omleidingen via een eigen dienst van de aanbieder zijn geen oplossing - als de aanbieder uitvalt, valt de DPP ook uit.
Welke velden staan vast, welke zijn nog onzeker
De kaderstructuur is vastgelegd in bijlage XIII van de verordening. Stand van zaken voorjaar 2026:
- Algemene productgegevens: fabrikant, merknaam, batterijtype, chemisch systeem, nominale capaciteit, nominale spanning, gewicht, afmetingen
- Herkomst: productiedatum, productielocatie, batch- of serienummer
- Materiaalsamenstelling met de nadruk op kobalt, lood, lithium en nikkel, inclusief afzonderlijk vermelde percentages gerecycled materiaal
- Prestatie- en levensduurgegevens: laadcycli, capaciteitsverlies, interne weerstand, State of Health
- CO₂-voetafdruk per kWh volgens de gedefinieerde PEF-methode
- Instructies voor recycling en demontage voor gecertificeerde afvalverwerkers
De uitvoeringswet krachtens artikel 77, lid 10, specificeert het gegevensmodel en de technische architectuur. Oorspronkelijke planning: 18 augustus 2025. Huidige stand van zaken: ontwerp in raadpleging, definitieve versie nog niet gepubliceerd. Fabrikanten die wachten op het „definitieve formaat”, moeten dus nog even geduld hebben - terwijl de deadline van 2027 niet wordt uitgesteld.
Wat ook nog openstaat: de precieze weergave van de CO₂-voetafdruk, drempelwaarden voor conflictmineralen en de toegangsprocedures voor markttoezichthoudende autoriteiten. Dit zijn allemaal zaken die vóór de inwerkingtreding nog verder zullen worden uitgewerkt - maar eerder in de details, niet in principe.
Due diligence: de verborgen tijdsdruk
De zorgvuldigheidsverplichtingen uit de artikelen 48 tot en met 53 (conflictmineralen, mensenrechten, milieu in de toeleveringsketen) moesten oorspronkelijk vanaf 18 augustus 2025 worden toegepast. Verordening (EU) 2025/1561 heeft deze inwerkingtreding uitgesteld tot 18 augustus 2027. Goed nieuws voor overbelaste compliance-teams. Slecht nieuws voor iedereen die ervan uitging dat het onderwerp van de baan was: het komt er in zijn volle omvang aan, alleen later.
In tegenstelling tot het Battery Passport zelf maken due diligence-gegevens niet automatisch deel uit van het openbare DPP. Ze moeten echter wel aantoonbaar zijn ten opzichte van certificeringsinstanties en op verzoek van de markttoezichthouder.
Vier toegangsniveaus - wie ziet wat
Bijlage XIII van de batterijverordening verdeelt de pasgegevens in vier gegevenscategorieën:
- Het publiek - modelgerelateerde basisgegevens: samenstelling, capaciteit, CO₂-voetafdruk, gebruiks-, veiligheids- en recyclinginstructies.
- Personen met een gerechtvaardigd belang - uitgebreide modelgegevens zoals gedetailleerde materiaalsamenstelling, onderdeelnummers en informatie over demontage en veiligheid (bijvoorbeeld voor reparatie, refurbishment en recycling).
- Aangemelde instanties, markttoezichtautoriteiten en de Commissie - testrapporten die de conformiteit met de verordening aantonen.
- Gegevens over individuele batterijen voor personen met een gerechtvaardigd belang - waarden met betrekking tot de specifieke batterij: prestatie- en levensduurparameters, State-of-Health, status (origineel, hergebruikt, verder gebruikt, gereviseerd, afval) en gebruiksgegevens.
In de praktijk betekent dit: dezelfde QR-code biedt verschillende weergaven, afhankelijk van wie deze oproept. Dit wordt doorgaans geïmplementeerd via API-sleutels of ondertekende tokens - niet via inlogpagina’s voor eindgebruikers.
Wat u concreet zou moeten doen in 2026
Er zijn drie zinvolle stappen. Ze kunnen allemaal worden uitgevoerd, ongeacht de definitieve uitvoeringsverordening.
Ten eerste: een gegevensaudit. Welke velden uit bijlage XIII hebt u al - maar dan verspreid over ERP, PLM, Excel-bestanden van uw ingenieurs en PDF-gegevensbladen van leveranciers? Het antwoord is bijna nooit ‘geen’. Het is ‘70 procent aanwezig, maar verspreid over tien verschillende systemen’.
Ten tweede: stroomopwaartse gegevensstromen contractueel vastleggen. Alleen uw celtoeleveranciers kennen de percentages gerecycled materiaal voor kobalt en nikkel. U krijgt deze gegevens niet door er vriendelijk om te vragen, maar via contracten die leveranciers verplichten om bepaalde velden door te geven. De termijn tot 2027 lijkt lang - maar voor het onderhandelen over inkoopraamovereenkomsten met Aziatische celproducenten is deze krap.
Ten derde: voer een pilot uit met 5 tot 10 modellen. Bouw echte DPP’s voor enkele concrete batterijmodellen. Strategie-pdf’s en workshops brengen pas dan hiaten in het gegevensmodel aan het licht wanneer u deze wilt implementeren.
Gevolgen bij ontbrekende DPP
De batterijverordening schrijft sancties voor, geformuleerd als „doeltreffend, evenredig en afschrikkend“. De concrete hoogte wordt door de lidstaten vastgesteld. Relevanter dan de individuele boetes is het verbod op het in de handel brengen: een partij die op 19 februari 2027 wordt gecontroleerd en geen DPP heeft, blijft in het douane-entrepot staan. Bij EV-batterijen gaat het om bedragen van zes cijfers per container.