Bij een batterijfabrikant ligt al maanden een tabel met ongeveer 90 rijen: één rij per gegeven dat op een batterijpas zou kunnen staan, van de chemische samenstelling tot de staat van de batterij. Rechts daarvan staat een rood gemarkeerde kolom met de kop „Verplichting 2027?”. Tot deze zomer kon niemand deze invullen. De batterieverordening somt de inhoud op, maar vermeldt niet welke gegevens op de peildatum vereist zijn, en elk team trok zijn eigen grens tussen „vereist in februari 2027“ en „later vereist“.
Sinds 28 juli 2026 is het antwoord bekend. De Europese Commissie heeft een leidraad gepubliceerd waarin alle 71 vermeldingen in het paspoort per batterijcategorie worden ingedeeld: verplicht, optioneel, alleen van toepassing in bepaalde gevallen of vanaf februari 2027 niet in te vullen. Dit artikel laat zien wat er op 18 februari 2027 in het paspoort moet staan, wat uitdrukkelijk mag wachten en wat dit voor uw gegevens betekent.
Een eerlijk voorbehoud, voordat we het over cijfers hebben, want het document zelf benadrukt dit: het is een niet-bindende leidraad, geen wet. Het draagt de titel „Digital Batteries Passport - data points by category“ (in het Nederlands: „Digitaal batterijpaspoort - gegevens per categorie“), creëert geen nieuwe verplichtingen en loopt niet vooruit op het formele standpunt van de Commissie. Het is echter het duidelijkste signaal over hoe de Commissie haar eigen verordening interpreteert, en verdient een nauwkeurige bestudering.
De eerlijke cijfers
Voor een batterij voor elektrische voertuigen (EV) zijn op 18 februari 2027 precies 51 van de 71 gegevens verplicht. Voor batterijen voor lichte voertuigen (LMT: e-bikes, e-scooters, e-bromfietsen) zijn dat er 54. Voor industriële batterijen 36, waarbij het grootste deel van de rest slechts in bepaalde gevallen van toepassing is.
Dat is meer dan de interpretatie „één identificatiecode en enkele technische gegevens” waarop sommigen hadden gehoopt. En het is nog steeds aanzienlijk minder dan het volledige overzicht met ongeveer 90 kenmerken, aangezien de uitzonderingen nauwkeurig zijn gespecificeerd.
Wat de verplichte kern op de peildatum bevat
U hoeft geen 71 regels uit het hoofd te leren. De verplichte kern is onderverdeeld in zes groepen, en het grootste deel daarvan beschrijft wat de batterij is, niet hoe deze is vervaardigd:
- Identiteit en herkomst. De unieke identificatiecode, de verantwoordelijken voor het paspoort, naam, adres en contactpunt van de fabrikant, plaats en datum van productie, de batterijcategorie, het gewicht en de capaciteit.
- Samenstelling en veiligheid. De chemische samenstelling, gevaarlijke stoffen naast kwik, cadmium en lood, kritieke grondstoffen van meer dan 0,1 gewichtsprocent, het geschikte blusmiddel.
- Aandeel gerecycleerde en hernieuwbare materialen. Het teruggewonnen aandeel van kobalt, lithium, nikkel en lood, evenals het aandeel hernieuwbare materialen. Deze staan vermeld op de lijst van de peildatum, niet op de latere lijst.
- Prestaties en levensduur. Minimale, nominale en maximale spanning, oorspronkelijke prestaties en prestatielimieten, verwachte levensduur in cycli inclusief referentietest, round-trip-rendement bij aanvang en halverwege de levensduur in cycli, interne weerstand van cel en pack, het rusttemperatuurbereik.
- Recycleerbaarheid en documentatie. Gedetailleerde samenstelling tot op het niveau van kathode, anode en elektrolyt, onderdeelnummers en bronnen voor reserveonderdelen, informatie over demontage, veiligheidsmaatregelen, de etiketteringsverplichtingen, de EU-conformiteitsverklaring, informatie over afvalpreventie en testrapporten voor de autoriteiten.
- De actuele waarden. De status van de batterij (origineel, hergebruikt, gerecycled, gereviseerd, afval) en de waarden met betrekking tot de conditie, die gedurende de levensduur van de batterij worden bijgewerkt in plaats van eenmalig te worden vastgelegd.
Wat uitdrukkelijk niet vereist is
De leidraad vermeldt wat in februari 2027 niet hoeft te worden ingevuld of weergegeven, en het voorbeeld is veelzeggend: uitgesloten is precies datgene waarvoor de methodiek nog niet vaststaat.
- De verklaring over de CO₂-voetafdruk en het bijbehorende label wachten op de uitvoeringshandeling van de Commissie, waarin de berekening en het formaat worden vastgelegd.
- Gegevens over verantwoorde inkoop worden om dezelfde reden uitgesteld.
- De gebruiksaanwijzing is opgeschort totdat het wijzigingspakket „Omnibus IV“ is aangenomen, waarmee de EU meerdere voorschriften tegelijk vereenvoudigt.
- De rapportageverplichtingen inzake de zorgvuldigheidsverplichtingen in de toeleveringsketen volgen hun eigen tijdschema en gaan in op 18 augustus 2027, overeenkomstig Verordening (EU) 2025/1561.
De volgorde vormt dus geen lacune in de handhaving, maar is de beoogde vorm van een gefaseerde verordening. Wie vóór de inwerkingtreding van deze wetgeving een CO₂-berekeningssysteem opzet, investeert nog steeds te vroeg.
Uit één lijst worden er drie
De subtielere bevinding, en naar onze mening de belangrijkste voor datamodellen: „verplichting“ hangt af van de batterij.
Een EV-accu rapporteert de toestand van de gecertificeerde energie. Een LMT-accu rapporteert daarentegen het volledige overzicht van de gezondheidstoestand: resterende capaciteit, resterende prestaties, resterend round-trip-rendement, de ontwikkeling van de zelfontlading. Een industriële batterij vermeldt de meeste prestatiewaarden alleen „indien van toepassing“.
Eén enkele algemene checklist doet dus geen recht aan welke categorie dan ook: ofwel dwingt deze e-bike-velden op aan EV-batterijen, ofwel glippen verplichte EV-velden erdoorheen. De vereiste op de peildatum is niet één lijst, maar drie, en uw gegevensmodel moet weten welke van toepassing is.
Niet elk verplicht veld is openbaar
Nog een nuance die duidelijk moet zijn voordat u iets ontwerpt:
De lijst met verplichte velden en de openbare lijst zijn niet dezelfde lijst.
De waarden per afzonderlijke accu, dat wil zeggen de gezondheidstoestand, de status en de gebruiksgeschiedenis, zijn verplicht, maar de verordening reserveert deze voor lezers met een gerechtvaardigd belang, zoals reparatie- en recyclingbedrijven. Testrapporten gaan uitsluitend naar aangemelde instanties en de markttoezichthouders. Het pasje dat een consument scant, toont het openbare niveau; de rest moet bestaan, controleerbaar zijn en achter toegangscontrole staan.
Het enige veld dat persoonlijk kan worden
De lijst met peildata maakt de gegevens van de fabrikant openbaar: naam, geregistreerde handelsnaam, postadres met een centraal contactpunt, optioneel web- en e-mailadres. Voor een onderneming zijn dit gegevens van een rechtspersoon en vallen deze buiten de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Ze worden in drie realistische gevallen persoonlijk: bij de eenmanszaak waarvan de bedrijfsnaam de eigen naam is, bij een contactpunt met een bij naam genoemde persoon en bij een persoonlijk e-mailadres in het e-mailveld.
Dezelfde gegevens staan sowieso op het batterij-etiket. Het paspoort verhoogt de inzet: machinaal leesbaar, vindbaar en, zodra geregistreerd, minimaal tien jaar manipulatiebestendig gearchiveerd. Een gedrukt etiket vervaagt; een ondertekende versie niet, en die van ons zijn bewust zo ontworpen dat ze niet stilletjes kunnen worden gewijzigd.
De verordening zelf biedt de oplossing. Deze vereist een contactpunt, geen contactpersoon, en de velden voor website en e-mail zijn optioneel. De bescherming die echt werkt, is gegevensminimalisatie bij het invoeren: een functiebeschrijving, een functiemailbox zoals info@, en niets meer.
Wij hebben het pasformulier precies hierop afgestemd. De optionele contactgegevens zijn afzonderlijke velden, elk met een eigen bewijs per veld - dezelfde selectieve openbaarmaking met bewijs waarmee een bevoegde lezer zijn fragment zelfstandig kan controleren - zodat elk veld in een latere versie afzonderlijk kan worden gecorrigeerd of verwijderd, en de invoerinstructies zeggen het duidelijk: functiegegevens, geen personen. Voor wat wettelijk vereist is, is de publicatie gebaseerd op een wettelijke verplichting. Voor alles wat daarbuiten valt, is het eerlijke antwoord eenvoudiger dan welk verwijderingsmechanisme dan ook: wat nooit in de bytes terechtkomt, hoeft nooit te worden verwijderd.
Waar we staan
Dit is het onderdeel waarbij de juistheid voor ons het belangrijkst was. Ons gegevenssjabloon voor accu’s volgt de richtlijnen voor elke vermelding, inclusief de indeling per categorie: Een veld dat verplicht is voor een e-bike-accu, wordt niet opgelegd aan een EV-accu, en de velden voor de CO₂-voetafdruk zijn er vanaf het begin, leeg en optioneel, totdat de betreffende wetgeving van kracht wordt. Wanneer de latere voorschriften van kracht worden, vult u de velden in die al in het paspoort aanwezig zijn, en elke update is simpelweg een nieuwe, ondertekende versie bovenop de vorige.
De richtlijn kondigt ook zijn eigen toekomst aan: latere edities zullen definities, meeteenheden en formaten aanvullen. Wij volgen dit op de voet en passen ons aan zodra het beschikbaar is. Het feit dat de regels zijn opgeslagen als gegevens die door het platform worden afgedwongen, in plaats van vast te zitten in het schema, maakt deze aanpassing tot een routine in plaats van een ingrijpende herinrichting.
Wat u in 2026 zou moeten doen
Drie stappen, in deze volgorde.
Ten eerste: verzamel de kerngegevens. De meeste verplichte gegevens beschrijven wat de batterij is: chemische samenstelling, spanningen, massa, aandeel gerecycled materiaal, informatie over demontage.
Deze gegevens zijn vandaag de dag al beschikbaar, verspreid over uw systemen en uw celproducenten.
Ten tweede: leg het leveranciersgedeelte contractueel vast. De terugwinningspercentages en de resultaten van de prestatietests liggen bij uw celproducenten, en u krijgt deze niet door er vriendelijk om te vragen. Voor gegevensclausules in inkoopcontracten is 2027 een krappe deadline.
Ten derde: laat weg wat de Commissie zelf heeft weggelaten. De CO₂-voetafdruk en verantwoorde inkoop komen eraan, met eigen voorschriften en eigen termijnen. Een gegevensmodel dat hier ruimte voor biedt, verliest niets als het wacht op vaste regels.
Wat betreft het bredere tijdschema rond de streefdatum: zie onze bijdrage aan het ESPR-tijdschema 2027.
Alles wat de verordening van batterijfabrikanten verlangt, inclusief tijdschema, rollen, verplichte gegevens, officiële bronnen en een checklist per batterijtype, staat in ons naslagwerk over het digitale productpaspoort voor batterijen.
Vragen over dit artikel
Verandert deze handleiding wat de wet voorschrijft?
Nee, en dat wordt in het document zelf benadrukt. Het is een niet-bindende leidraad, die geen nieuwe verplichtingen creëert en niet vooruitloopt op het officiële standpunt van de Commissie. Wat het wel doet, is duidelijkheid verschaffen over een vraag die elk ontwikkelingsteam tot dan toe voor zichzelf had beantwoord, namelijk welke van de 71 gegevens op 18 februari 2027 moeten worden ingediend en welke nog op hun eigen voorschrift wachten. Beschouw het als de duidelijkste beschikbare interpretatie van de verordening, niet als de verordening zelf.
Welke batterijen hebben een certificaat nodig en welke niet?
LMT-accu’s (e-bikes, e-scooters, e-bromfietsen), EV-accu’s en industriële accu’s met een capaciteit van meer dan 2 kWh moeten vanaf 18 februari 2027 voorzien zijn van het pasje (art. 77). Apparaatbatterijen en SLI-startaccu’s hebben geen pas nodig, maar zijn vanaf die datum eveneens voorzien van een QR-code die toegang geeft tot de identificatiegegevens, de conformiteitsverklaring en de afvalverwerkingsinstructies (art. 13, lid 6). De verplichtingen inzake markering en verwijderbaarheid gelden eveneens voor deze groepen, en SLI-accu’s moeten hun recyclingpercentages vermelden, zij het zonder pas.
Geldt de paspoortplicht ook voor importeurs?
Ja. Dit hangt af van het in de handel brengen, niet van de productie; wie een batterij vanuit een derde land in de EU brengt, moet ervoor zorgen dat het paspoort bestaat en dat de gegevens daarin kloppen (art. 77, lid 4). Ofwel levert uw fabrikant het certificaat, ofwel stelt u het zelf op en hebt u daarvoor zijn gegevens nodig. Dit is een clausule in de inkoopovereenkomst, en het opstellen van clausules kost maanden. Precies daarom gaan de werkzaamheden in 2026 van start en niet in 2027.
Moet de CO₂-voetafdruk op de peildatum in het paspoort staan?
Nee. In de handleiding worden de verklaring over de CO₂-voetafdruk en het bijbehorende label vermeld onder de gegevens die in eerste instantie niet hoeven te worden weergegeven, omdat de wettelijke bepaling inzake de berekening en de vormgeving nog ontbreekt. De verplichting treedt vervolgens gefaseerd in werking overeenkomstig artikel 7 - eerst de verklaring, vervolgens de prestatieklasse en ten slotte een maximumwaarde, telkens 12 tot 18 maanden na de betreffende wetgeving. In het batterij-sjabloon van Transpareo zijn de velden vanaf het begin aanwezig, leeg en optioneel; zodra de methode vaststaat, vult u de velden in die het paspoort al bevat en publiceert u een nieuwe versie. Meer informatie over de methoden vindt u onder „Carbon Footprint“ in het DPP.
Wie heeft toegang tot de gegevens over de gezondheidstoestand?
Niet het grote publiek. Bijlage XIII deelt de gegevens in verschillende niveaus in. Modelgegevens zoals samenstelling, capaciteit, veiligheids- en recyclinginformatie zijn openbaar; informatie over demontage, gedetailleerde samenstelling en reserveonderdelen is bestemd voor lezers met een gerechtvaardigd belang, zoals reparatie- en verwerkingsbedrijven; testrapporten zijn bestemd voor overheidsinstanties en aangemelde instanties; en de waarden per afzonderlijke accu, zoals de conditie en de status, blijven op hun beurt voorbehouden aan bevoegde lezers. Dezelfde QR-code toont, afhankelijk van de lezer, een ander overzicht. Daarom is de zichtbaarheid in Transpareo een eigenschap van elk afzonderlijk veld en geen instelling op het pasje.
Moeten wij het paspoort in het EU-register aanmelden, en kan een dienstverlener dit voor ons regelen?
Ja, en u doet dit zelf. Het register is sinds 20 juli 2026 in werking, zoals geregeld in Uitvoeringsverordening (EU) 2026/1778, en alleen de marktdeelnemer die de batterij in de handel brengt of in gebruik neemt, mag deze aanmelden (art. 77, lid 10); geen enkele dienstverlener kan dit voor u doen. De registratie vindt plaats vóór het in de handel brengen en levert een registratienummer op; het register bewaart identificatiecodes en een vingerafdruk, de gegevens blijven in het paspoort opgeslagen. Transpareo bereidt de productidentificatie, de identificatie van de marktdeelnemer, het paspoortadres en de vingerafdruk voor, zodat de registratie een kort proces blijft en geen omvangrijk project wordt.
Hoe lang moet het paspoort beschikbaar blijven?
Pas wanneer de accu is gerecycled, eindigt de pas (art. 77, lid 8). Bij een accu voor een elektrische auto gaat het al snel om vijftien jaar, inclusief de ‘second life’; de verplichting blijft dus langer bestaan dan elk contract met een dienstverlener. Vraag elke aanbieder wat er na opzegging met uw pasjes gebeurt. Bij Transpareo blijven gepubliceerde pasjes via een permanent adres bereikbaar, en onze checklist voor aanbieders vermeldt de overige vragen die de moeite waard zijn om te stellen.
Wat als een celproducent ons de percentages gerecycled materiaal niet verstrekt?
Dan heeft u een contractueel probleem en geen gegevensprobleem. De teruggewonnen percentages van kobalt, lithium, nikkel en lood, evenals de resultaten van de prestatietests, bevinden zich bij de celproducenten, die vaak verspreid zijn over meerdere landen, en deze worden verstrekt via gegevensclausules in inkoopcontracten, niet op vriendelijk verzoek. Deze clausules volgen hun eigen tempo, en daarom is een streefdatum in februari 2027 krap, hoewel het paspoort zelf in enkele dagen is opgesteld. Begin bij de contracten en laat het paspoort daarop volgen, niet andersom.
