Digitaal productpaspoort (DPP): wat het is, voor wie het bedoeld is, vanaf wanneer

Bij Transpareo hebben wij uitgebreid geschreven over de details en basisprincipes van het digitaal productpaspoort: hoe gegevens openbaar kunnen worden gemaakt zonder de handtekening te verliezen, waarom de AAS de basis van het digitale productpaspoort kan vormen, welke opmerkingen wij hebben ingediend met betrekking tot het VN-transparantieprotocol en waarom drie regels volgens EN 18223 er twintig worden. Met onze testpagina kan iedereen zelf een pas controleren. Wat een DPP eigenlijk is en waarvoor deze bedoeld is, hebben we daarbij nooit uitgelegd. Dat doen we hier nu alsnog.

Een Digitaal Productpaspoort (DPP) is een gegevensset over een product die via een QR-code of een ander gegevensdrager op het product kan worden opgevraagd. Het beschrijft waaruit het product bestaat, waar het vandaan komt, hoe het kan worden gerepareerd en hoe het uiteindelijk kan worden gerecycled. Voor een groeiend aantal producten dat in de EU wordt verkocht, is deze wettelijk verplicht. De basis hiervoor is de EU-verordening inzake ecologisch ontwerp; voor batterijen stelt de batterijverordening de eerste vaste ingangsdatum vast op 18 februari 2027.

Drie voorbeelden maken het concreet. Wie de code op een e-bike-accu scant, ziet de capaciteit, de celchemie, het aandeel gerecyclede grondstoffen en hoe de accu moet worden ingeleverd. Een reparatiewerkplaats vindt onder dezelfde code de onderdeelnummers en de instructies voor demontage. Een markttoezichtautoriteit ontvangt hiermee de testrapporten waaruit blijkt dat de accu aan de voorschriften voldoet. Eén code, drie lezers, en iedereen ziet wat voor hem of haar bestemd is.

Transpareo is een platform waarop bedrijven dergelijke paspoorten zelf aanmaken, vertalen en publiceren. Hoe een voltooid paspoort eruitziet, laat de Transpareo Time Machine aan de hand van een voorbeeld zien, zonder dat u zich hoeft aan te melden. De Transpareo Time Machine is onze open-source-app voor het lezen van productpaspoorten, en deze leest elk paspoort dat aan de normen voldoet, ook als het niet bij ons is opgeslagen.

Hoe een productpaspoort is opgebouwd

Technisch gezien bestaat de pas uit twee delen: een webadres dat bij precies één product hoort, en een gestructureerde dataset die via dit adres wordt geleverd. Gestructureerd betekent dat elke gegevensvermelding in een vastgelegd veld met een vastgelegde betekenis staat. Een mens leest het paspoort op de telefoon. Software leest dezelfde gegevens automatisch, bijvoorbeeld de sorteerinstallatie van een recyclingbedrijf die dagelijks duizenden accu’s verwerkt.

Een pas hoort bij een model, een partij of een afzonderlijk exemplaar. Welk niveau van toepassing is, wordt voor elke productgroep vastgelegd in de wetgeving. Batterijen voor elektrische voertuigen hebben per batterij een eigen pas nodig, omdat de toestand en het gebruik van elke afzonderlijke batterij verschillen. Voor veel consumptiegoederen volstaat één pas per model.

Drie kenmerken maken het tot een pas:

• Het is gereguleerd. Welke velden het bevat, wordt bepaald door de wetgeving voor de betreffende productgroep, en de betekenis van elk veld is vastgelegd.
• Het systeem kent verschillende niveaus. Het grote publiek ziet een deel ervan, werkplaatsen en recyclingbedrijven met een gerechtvaardigd belang zien meer, en overheidsinstanties zien wat zij nodig hebben voor hun controles.
• Het blijft bestaan. Het paspoort moet gedurende de voorgeschreven periode toegankelijk blijven, ook als de fabrikant de markt verlaat of failliet gaat.

Het doel staat in de verordening zelf vermeld. Producten moeten langer meegaan, beter te repareren en te recyclen zijn, en wie dat wil beoordelen, heeft betrouwbare gegevens nodig. Het paspoort koppelt deze gegevens aan het product: voor kopers, garages, recyclers, handelaren en overheidsinstanties.

Onder één enkele code krijgt elke lezer van een product de gegevens die voor hem bestemd zijn.

Voor wie is het bedoeld?

De verplichting rust op de onderneming die een product in de EU in de handel brengt, dat wil zeggen het voor het eerst op de EU-markt aanbiedt. Meestal is dat de fabrikant. Als de fabrikant buiten de EU is gevestigd, draagt de importeur de verantwoordelijkheid ervoor dat het paspoort bestaat en correct is. Handelaren moeten het paspoort gemakkelijk toegankelijk maken voor hun klanten en potentiële kopers, zowel in de winkel als bij online- en postorderverkoop, en dit geldt ook voor iedereen die via een online marktplaats verkoopt. Het marktplaatsplatform zelf ontvangt van de fabrikant of importeur een digitale kopie van de gegevensdrager, zodat het het paspoort online toegankelijk kan maken voor potentiële kopers, en werkt samen met de markttoezichtautoriteiten, die aanbiedingen van niet-conforme producten kunnen laten verwijderen.

Met het nieuwe douanewetboek van de Unie, namelijk Verordening (EU) 2026/2108, die vanaf 21 september 2027 van kracht wordt, kan de marktplaats bovendien vanuit douanerechtelijk oogpunt als importeur worden aangemerkt. Bij verkoop op afstand vanuit derde landen aan consumenten is dat, afhankelijk van de overeenkomst , de verkoper of het marktplatform dat de verkoop bemiddelt, en deze importeur moet ervoor zorgen dat de goederen voldoen aan de productwetgeving die door de douane wordt toegepast.

Voor bedrijven buiten de EU betekent dit: wie naar de EU levert, heeft het certificaat nodig, ongeacht waar de productie plaatsvindt. Een Zwitserse fabrikant die naar Duitsland verkoopt, valt hier net zo onder als een fabriek in Azië die via een importeur in Rotterdam levert. Hoe ver dit effect zich buiten de grenzen van de EU uitstrekt, wordt beschreven in ons artikel over het Brussel-effect.

De verplichting hangt af van het in de handel brengen in de EU, ongeacht waar het product is vervaardigd.

De rechtsgrondslag is de Verordening (EU) 2024/1781, de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten, die volgens de Engelse titel „Ecodesign for Sustainable Products Regulation” wordt afgekort tot ESPR. Deze verordening is op 18 juli 2024 in werking getreden en regelt het productpaspoort, de identificatiegegevens daarvan en het EU-register. Op zichzelf legt deze verordening nog geen enkele verplichting op aan producten. De verplichting ontstaat pas met een gedelegeerde handeling voor een productgroep, waarin wordt vastgelegd welke gegevens het paspoort bevat, wie deze mag inzien en vanaf wanneer het van toepassing is. Tussen de inwerkingtreding van een dergelijke handeling en de toepassing ervan verstrijken doorgaans ten minste 18 maanden.

Voor sommige productgroepen is het productpaspoort in hun eigen wetgeving vastgelegd: batterijen, bouwproducten, was- en reinigingsmiddelen en speelgoed. Van de ESPR zijn onder meer levensmiddelen, diervoeders, geneesmiddelen, levende planten en dieren, alsmede voertuigen uitgesloten. Ook daar kan een pas als vrijwillige informatie zinvol zijn, zoals wij dat beschrijven voor levensmiddelen en geneesmiddelen.

Wie welke rol vervult in welke sector, hebben wij voor 14 sectoren uit de officiële teksten verzameld, telkens met een tijdlijn en bronvermeldingen, in het sectorale naslagwerk.

Vanaf wanneer is het verplicht?

Er is tot nu toe slechts voor één productgroep een vaste peildatum vastgesteld, namelijk batterijen. De overige data zijn afkomstig uit wetten die het paspoort voor een latere datum voorschrijven, of uit het werkplan van de Commissie, waarin voor elke groep een indicatief jaar wordt genoemd.

• 20 juli 2026: het EU-register is operationeel. De uitvoeringsverordening (EU) 2026/1778 is van kracht sinds 16 juli 2026; het register is sinds 20 juli 2026 in werking.
• 18 februari 2027, batterijen. Batterijen voor elektrische voertuigen, voor lichte vervoersmiddelen zoals e-bikes en e-scooters , en industriële batterijen van meer dan 2 kWh moeten voorzien zijn van een pas zodra zij in de EU in de handel worden gebracht (Verordening (EU) 2023/1542). De datum waarop de accu op de markt komt, is bepalend. Een accu uit de productie van 2026 die in maart 2027 wordt geleverd, heeft deze pas nodig.
• Eind 2026 tot en met 2027: de eerste ESPR-wetgevingsbesluiten. Het werkplan van de Commissie van 16 april 2025 voorziet in ijzer en staal als eerste rechtshandeling, gevolgd door aluminium, textiel en kleding, evenals banden in 2027. Gezien de termijn van 18 maanden geldt de verplichting voor staal op zijn vroegst in 2028 en voor textiel op zijn vroegst in 2029.
• Bouwproducten. De Bouwproductenverordening (EU) 2024/3110 voorziet in het paspoort. De datum vloeit voort uit de gedelegeerde handeling, die de Commissie indicatief voor 2027 plant.
• Elektronica, nog zonder datum. Het werkplan wijst voor elektronica twee horizontale rechtshandelingen toe: de repareerbaarheid, indicatief in 2027, en het aandeel gerecycled materiaal en de recycleerbaarheid van elektrische en elektronische apparatuur, indicatief in 2029.
• Meubels en matrassen volgen volgens het werkplan in 2028 en 2029, telkens met een inwerkingtreding op zijn vroegst 18 maanden later.
• 23 september 2029: was- en reinigingsmiddelen. De nieuwe verordening inzake detergentia voert het paspoort voor deze producten in .
• 1 augustus 2030: speelgoed. De nieuwe speelgoedverordening vereist vanaf deze datum een paspoort voor elk stuk speelgoed op de EU-markt.

De jaartallen uit het werkplan zijn ramingen van de Commissie en kunnen worden gewijzigd. Wij volgen de wetgevingsprocedures op de voet en hebben vier standpunten over het ontwerp van de registerverordening bij de Commissie ingediend.

Bindend is wat in een vastgestelde wet staat; elke andere datum is een raming.

Een late deadline is niettemin een reden om vroeg te beginnen. De meeste tijd gaat zitten in de gegevens die alleen uw leveranciers kennen, de clausules die u hiervoor in inkoopcontracten opneemt en een overzichtelijke ordening van uw stamgegevens. Hoe dit er voor batterijen uitziet, staat beschreven in het ESPR-tijdschema 2027. U vraagt de gegevens van uw leveranciers rechtstreeks bij hen op via Transpareo Upstream , over zoveel schakels in de toeleveringsketen als nodig is.

Wat erin staat

De precieze inhoud wordt vastgelegd in de wetgeving voor elke productgroep. De ESPR biedt het kader waarbinnen deze wetgeving wordt opgesteld, en in de praktijk komen steeds weer dezelfde thema’s terug:

• Identiteit: de unieke productidentificatiecode, het model, de partij of het serienummer, de fabrikant en de importeur met hun identificatiegegevens, de plaats en de datum van vervaardiging.
• Samenstelling: materialen en zorgwekkende stoffen; bij batterijen de chemische samenstelling van de cellen en de gehaltes aan kobalt, lithium, nikkel en lood, inclusief het aandeel gerecycled materiaal.
• Milieueffect: de CO₂-voetafdruk of andere indicatoren, indien de wetgeving dit vereist, berekend volgens een voorgeschreven methode.
• Gebruik en reparatie: gebruiks- en veiligheidsinstructies, reserveonderdelen, handleidingen voor demontage, de verwachte levensduur.
• Einde levensduur: hoe het product wordt ingeleverd, gedemonteerd en gerecycled.
• Bewijsstukken: conformiteitsverklaring, testrapporten en certificaten.

Het verst gevorderd is het batterijpaspoort. De batterijverordening legt de velden vast, en in een leidraad van de Commissie van 28 juli 2026 worden alle 71 gegevenspunten ingedeeld in de categorieën ‘verplicht’, ‘optioneel’, ‘alleen indien van toepassing’ of ‘in de beginfase nog niet te vermelden’. De CO₂-voetafdruk en de gegevens over verantwoorde grondstofinkoop behoren tot de laatste groep, omdat de wetgeving inzake het formaat daarvan nog ontbreekt. Welke gegevens in februari 2027 daadwerkelijk moeten worden ingevuld, blijkt uit ons artikel over de verplichte gegevens van het batterijpaspoort.

Niet alle informatie is voor elke lezer bestemd. Via het batterijpaspoort krijgt het publiek inzage in de basisgegevens van een model: samenstelling, capaciteit, aanwijzingen inzake gebruik, veiligheid en recycling. Partijen met een gerechtvaardigd belang, zoals een garage of een recyclingbedrijf, krijgen bovendien inzage in de gedetailleerde samenstelling, onderdeelnummers en demontage-informatie, evenals de toestand van de afzonderlijke accu. Overheidsinstanties, aangemelde instanties en de Commissie ontvangen de testrapporten.

Welke informatie tot welk niveau behoort, wordt bepaald door de wetgeving; het platform moet dit handhaven. In Transpareo is de zichtbaarheid een eigenschap van elk afzonderlijk veld. Ook een beveiligd niveau draagt zijn eigen handtekening en kan afzonderlijk worden gecontroleerd, zoals blijkt uit ons artikel over selectieve openbaarmaking.

De wet bepaalt wie wat mag zien, en elk niveau kan afzonderlijk worden gecontroleerd.

Hoe het paspoort bij de lezer terechtkomt

De weg van het product naar het paspoort bestaat uit drie elementen: een gegevensdrager op het product, een unieke identificatiecode en een adres waar het paspoort zich bevindt.

Het gegevensdrager is in de meeste gevallen een QR-code. De wetgeving voor een productgroep kan ook andere dragers toestaan, zoals een radiofrequentiechip, en bepaalt of de gegevensdrager zich op het product, op de verpakking of in de bijbehorende documentatie bevindt. Voor batterijen moet de QR-code zichtbaar, leesbaar en duurzaam zijn aangebracht door middel van opdruk of gravure.

De identificatiecode maakt het product eenduidig. De geharmoniseerde normen EN 18219 inzake identificatiecodes en EN 18220 inzake gegevensdragers worden aangehaald in Uitvoeringsbesluit (EU) 2026/1736 en genieten daarmee het vermoeden van conformiteit. Zij staan meerdere identificatiesystemen toe. Het meest gangbare systeem is GS1 Digital Link: het nummer dat nu al in de streepjescode staat, wordt onderdeel van een webadres, indien nodig aangevuld met een partij- en serienummer. Wie niet over een dergelijk nummer beschikt, vindt in ons artikel over producten zonder GTIN de alternatieven.

Het adres bepaalt hoe lang de gedrukte code functioneert. Als het adres op uw eigen domein ligt, verwijst het vandaag naar het platform dat het paspoort levert en later naar een ander platform, zonder dat er ook maar één etiket opnieuw hoeft te worden afgedrukt. Transpareo plaatst het adres op uw domein, inclusief de QR-code. Waarom wij voor deze standaard hebben gekozen, wordt uitgelegd in ons artikel over GS1 Digital Link.

Als het adres op uw eigen domein staat, blijft de afgedrukte code ook na een platformwisseling functioneren.

Er bestaan nog meer geharmoniseerde normen met betrekking tot gegevensuitwisseling, opslag, interfaces en het gegevensmodel (EN 18216, EN 18221, EN 18222 en EN 18223). Wij hebben ons platform clausule voor clausule afgestemd op deze normen toen deze nog ontwerpen waren, en hebben norm voor norm vastgelegd hoe wij elk van deze normen implementeren.

Het EU-register vormt een aanvulling op deze werkwijze. Het houdt bij welke pasjes er zijn, waar ze zich bevinden en met welke vingerafdruk; de productgegevens zelf blijven bij u. Alleen het bedrijf dat het product op de markt brengt, mag gegevens invoeren; dit geldt ook voor batterijen. Voor dienstverleners voorziet het register nog niet in toegang. De interface waarmee bedrijven hun pasjes kunnen registreren, is op 30 oktober 2026 door de Commissie gepubliceerd, met batterijen als eerste productgroep. Transpareo stelt de gegevens ter beschikking die voor de registratie vereist zijn, van product- en actoreidentificatie tot de status en het niveau van het paspoort. De details vindt u in onze analyse van de registerverordening.

Hoe lang het moet blijven bestaan

Een gedrukte code blijft op het product aanwezig zolang het product meegaat; bij veel goederen is dat tien jaar of langer. De ESPR schrijft voor dat het paspoort gedurende de in de wet vastgestelde periode toegankelijk moet blijven, ook na een faillissement, een liquidatie of de terugtrekking van de onderneming uit de EU. De registerverordening bewaart de registratiegegevens tien jaar, tenzij de wetgeving voor de productgroep een andere termijn voorschrijft. Bij batterijen vervalt het paspoort bij recycling.

Deze kwestie houdt ons het meest bezig, omdat een fout hier pas jaren later aan het licht komt, wanneer niemand deze meer kan herstellen. Daarom hebben wij de pas zo ontworpen dat deze een opzegging, een overstap naar een andere aanbieder en een faillissement kan doorstaan:

• Elke gepubliceerde versie is ondertekend en gekoppeld aan de vorige; dit is de Transpareo Proofchain. Elke browser controleert deze aan de hand van een openbare sleutel, zonder dit bij Transpareo te hoeven navragen. Onze controlepagina toont dit bij elke pas.
• Het adres bevindt zich op uw domein en na opzegging blijft het paspoort bereikbaar via een permanent adres.
• Zodra uw paspoorten in het EU-register zijn opgenomen, wordt elke versie tien jaar bewaard in het Transpareo Vault, een archief dat achteraf niet meer kan worden gewijzigd.
• Uw gegevens zijn uw eigendom. U kunt de volledige database exporteren als tabel, als gekoppelde dataset of via de programmeerinterface.

Dit is arbeidsintensiever om op te zetten dan een productpagina met een bijbehorende PDF. Voor gegevens waarop een overheidsinstantie over acht jaar nog steeds moet kunnen vertrouwen, vinden wij dit de juiste inspanning. Hoe de handtekeningen werken en wat ze bewijzen, wordt uitgelegd in ons artikel over handtekeningen en certificaten.

Een productpaspoort moet langer geldig blijven dan het contract met de leverancier die dit verstrekt.

Wat de exploitatie kost

De kosten bestaan uit drie posten: de eenmalige installatiekosten, de doorlopende kosten voor een platform en het terugkerende werk aan de gegevens, dat wil zeggen gegevenskwaliteit, vertaling, ecobalansen en certificaten. De derde post wordt door de meesten onderschat, omdat deze elk jaar terugkeert.

Bij Transpareo zijn er geen opstartkosten, geen adviesuren en geen kosten per scan. U betaalt een vast maandelijks bedrag dat afhankelijk is van het aantal gepubliceerde paspoorten. U kunt zoveel producten, onderdelen, afbeeldingen en documenten aanmaken als u nodig heeft. Het abonnement voor de vertaling in 40 talen, inclusief alle 24 officiële talen van de EU, is inbegrepen. De bedragen in Zwitserse frank, euro en dollar staan vermeld op de prijspagina, en vóór de eerste maand kunt u het systeem gratis uitproberen, zonder creditcard.

Wat overblijft, is uw eigen werk aan de gegevens. Dit werk kan geen enkele aanbieder voor u uit handen nemen, en dat zeggen we liever meteen. Het is echter overzichtelijker dan velen verwachten, omdat een pas per model één keer wordt aangemaakt en voor de hele partij opnieuw wordt gebruikt.

Er is echter nog een andere kant aan de medaille. De boete voor een ontbrekend paspoort wordt vastgesteld door de lidstaten, en duurder dan de boete is meestal het verbod om de goederen in het verkeer te brengen: een levering zonder paspoort wordt tegengehouden totdat het paspoort alsnog is ingediend en gecontroleerd. De vergelijking vindt u in „Wat de DPP-verplichting werkelijk kost“.

Een levering die zonder pas wordt tegengehouden, kost meer dan de pas zelf.

Zo gaat u aan de slag

Vier stappen leiden tot de eerste gepubliceerde pas, en geen enkele daarvan is afhankelijk van wetgeving die nog ontbreekt.

1. Breng de stand van zaken in kaart. Over welke gegevens beschikt u al, verspreid over ERP-systemen, tabellen en gegevensbladen van uw leveranciers? Meestal is een groot deel beschikbaar, maar verspreid over veel verschillende locaties. Onze handleiding voor het digitaliseren van productgegevens laat zien hoe u deze kunt samenvoegen.
2. Betrek leveranciers erbij. Gegevens zoals het aandeel gerecycled materiaal of de herkomst van grondstoffen zijn alleen bekend bij uw leveranciers. Leg in de inkoopcontracten vast welke gegevens zij in welke vorm moeten aanleveren.
3. Begin met een klein aantal modellen. Maak een productpaspoort aan voor vijf tot tien concrete producten. De hiaten in het gegevensmodel komen pas tijdens de implementatie aan het licht.
4. Controleer de aanbieder. Onze checklist voor aanbieders bevat de 30 vragen die u zich moet stellen voordat u een platform kiest, en deze geldt voor elke aanbieder, inclusief ons.

De gegevens vergen maanden, de wettelijke verplichting slechts één peildatum; begin met de gegevens.

Voor elke sector waar een pasplicht geldt, vindt u in het sectorale naslagwerk een checklist met verplichte gegevens om te downloaden; voor batterijen is er een aparte checklist voor voertuig-, industriële, opslag-, e-bike- en apparaatbatterijen. Wie liever meteen een kijkje neemt: het demo-account is zonder registratie toegankelijk en toont een volledig account vanuit beide perspectieven.