Ślad węglowy w DPP: jaką metodę wybrać?

Ślad węglowy w DPP: jaką metodę wybrać?

Praktyczny przewodnik po metodach obliczania śladu węglowego akceptowanych przez ESPR. Zawiera on porównanie analizy cyklu życia, deklaracji środowiskowej oraz granic systemu.

Na Państwa biurku leżą dwie karty techniczne. Jeden dostawca podaje dla swojego elementu 5 kg CO₂ na sztukę, a drugi - dla porównywalnego elementu - 3 kg. Różnica nie wynika z samego produktu. Wynika ona z tego, gdzie każdy z dostawców zakończył liczenie: jeden przy bramie zakładu, a drugi już na etapie surowca.

Właśnie od tego zależy niemal wszystko, jeśli ślad węglowy ma zostać uwzględniony w cyfrowym paszporcie produktu. Istnieje siedem uznanych metod, które są wspierane przez wszystkie renomowane jednostki certyfikujące i stowarzyszenia, a to, której z nich wymaga rozporządzenie ESPR, zależy od konkretnego produktu. W niniejszym artykule wyjaśniono, czym różnią się te metody, które z nich są potrzebne dla Państwa grupy produktów oraz o co powinni Państwo zapytać już dzisiaj.

Do jakiego punktu się liczy?

Bilans emisji CO₂ jest bez znaczenia bez określenia, do jakiego punktu się liczy. Specjaliści nazywają to granicą systemu. Stwierdzenie „Produkt X ma ślad węglowy wynoszący 5 kg ekwiwalentu CO₂” jest niekompletne bez tej informacji.

Pięć kilogramów - do jakiego momentu?

Trzy uznane granice:

  • Do bramy zakładu (cradle-to-gate) - od pozyskania surowców do bramy zakładu producenta. Transport do punktu sprzedaży, sprzedaż, użytkowanie i utylizacja nie są uwzględniane.
  • Do trumny (cradle-to-grave) - od kołyski do trumny. Uwzględnia się użytkowanie i utylizację.
  • Do produktu następczego (cradle-to-cradle) - do trumny oraz ponowne wykorzystanie materiału w kolejnym produkcie.

Rozporządzenie w sprawie baterii wymaga uwzględnienia całego cyklu życia produktu. Przewiduje się, że rozporządzenie ESPR będzie obejmowało cały cykl życia produktu, w zależności od kategorii produktu, aż do momentu pochówku (widać to na przykładzie projektu dotyczącego wyrobów tekstylnych).

ISO 14040/14044: podstawowe ramy każdej analizy cyklu życia

ISO 14040 oraz 14044 to normy dotyczące oceny cyklu życia (ang. Life Cycle Assessment, LCA). Określają one sposób sporządzania oceny cyklu życia, ale nie wskazują, jakie zasady mają zastosowanie w przypadku konkretnego produktu.

Logika postępowania:

  1. Określenie celu i granic systemu
  2. Bilans materiałowy (analiza wejść i wyjść: przepływy materiałów i energii)
  3. Ocena oddziaływania (przeliczenie na ekwiwalent CO₂, zużycie wody itp.)
  4. Analiza wyników i wrażliwość

Obliczenia przeprowadzone przez akredytowaną firmę doradczą zajmującą się oceną cyklu życia produktu wskazują, że koszt badania zgodnego z normą ISO dla jednego produktu wynosi zazwyczaj od 10 000 do 50 000 euro. Wyniki obliczeń są ważne przez 3 do 5 lat, po upływie tego okresu konieczna jest aktualizacja.

PEF: metoda obliczeniowa UE

UE opracowała własną metodę obliczeniową Product Environmental Footprint (PEF), aby zapewnić jednolite podejście do obliczeń. PEF opiera się na normie ISO 14040/44, ale określa wiele zasad:

  • 16 kategorii oddziaływania (nie tylko klimat, ale także woda, zużycie zasobów, zakwaszenie itp.)
  • Określone zasady obliczeniowe
  • Wartości domyślne w przypadku braków danych

Dla wielu kategorii produktów istnieją ponadto zasady produktowe (PEFCR, Product Environmental Footprint Category Rules). Stanowią one swego rodzaju „partytury” dla PEF: precyzyjne wytyczne dla danej kategorii produktów. Na rok 2026 takie zasady istnieją dla skóry, baterii, farb, produktów mlecznych i kilku innych; zasady dotyczące tekstyliów i opakowań są w trakcie opracowywania.

ESPR opiera się na PEF. Każdy, kto obecnie zleca obliczenie śladu węglowego, powinien zapytać firmę konsultingową, czy dostarcza wyniki zgodne z PEF.

EPD: deklaracja środowiskowa w branży budowlanej

Deklaracja środowiskowa (Environmental Product Declaration, EPD, ISO 14025) jest formą powszechnie stosowaną w branży budowlanej. Jest to również analiza cyklu życia, obliczona zgodnie z normą EN 15804 dotyczącą wyrobów budowlanych.

Deklaracje EPD są wydawane przez krajowych operatorów programów - na przykład w Niemczech przez IBU, a w Szwajcarii przez KBOB. Koszt sporządzenia EPD dla jednego produktu jest zbliżony do kosztu pełnego badania PEF, jednak infrastruktura w tym zakresie jest lepiej ugruntowana. Niemal każdy producent cementu, stali i drewna posiada już certyfikaty EPD.

Nowe rozporządzenie w sprawie wyrobów budowlanych (UE) 2024/3110 nie nakłada jednak obowiązku sporządzania EPD. Tekst operacyjny ; Norma EN 15804 pojawia . Dla producentów materiałów budowlanych oznacza to, że dokumentacja EPD nie zniknie, ale stanowi ona zbiór danych, a nie obowiązek.

W praktyce - do bramy zakładu: zidentyfikowanie głównych pozycji

Jeśli nie dążą Państwo do opracowania pełnego programu, lecz pragmatycznie dokonują obliczeń do bramy zakładu, wymaga to znacznie mniejszego nakładu pracy. Główne pozycje są zazwyczaj takie same:

  • Stal: ok. 1,85 kg ekwiwalentu CO₂ na kg (stal pierwotna), od 0,3 do 0,5 kg (produkcja łukowa z złomu)
  • Aluminium: ok. 12 kg ekwiwalentu CO₂ na kg (pierwotne), 0,5 kg (z recyklingu)
  • Cement: 0,8 kg ekwiwalentu CO₂ na kg
  • Bawełna: od 10 do 30 kg ekwiwalentu CO₂ na kg wyrobu tekstylnego, w zależności od pochodzenia i sposobu uprawy
  • Poliester: od 3,5 do 6 kg ekwiwalentu CO₂ na kg

Wartości te pochodzą z zbiorczych baz danych, takich jak ecoinvent. W celu uzyskania wstępnego oszacowania wystarczy mnożenie: masa materiału pomnożona przez współczynnik CO₂ z bazy danych. Nie jest to wystarczające do celów obowiązkowej sprawozdawczości, ale pomaga w podejmowaniu wewnętrznych decyzji.

Jakie wartości musi wykazać DPP?

W zależności od kategorii produktu:

  • Akumulatory:
  • Produkty budowlane:
  • Tekstylia (projekt): wartość PEF na kilogram produktu tekstylnego

Jednostka miary ma kluczowe znaczenie. Emisja CO₂ na sztukę zazwyczaj nie jest porównywalna, ponieważ rozmiary produktów są zróżnicowane. Dlatego obliczenia zawsze przeprowadza się w odniesieniu do jednostki odniesienia - kg, m², kWh.

Najczęstszy błąd: zbyt późne zwrócenie się do dostawców o dane

Bilans środowiskowy produktu końcowego składa się w 70-85 procentach z emisji pochodzących od dostawców. Jeśli Państwa dostawca nie dysponuje danymi dotyczącymi bilansu środowiskowego, Państwa produkt końcowy również ich nie posiada. Proszę zwrócić się do swoich 10 największych dostawców z prośbą o dane dotyczące emisji z zakresu 1 i 2 już teraz, a nie na sześć miesięcy przed terminem ESPR. Dzięki Transpareo Upstream mogą Państwo wysłać to zapytanie do swoich dostawców, zawierające dokładnie te pola, których Państwo potrzebują, a dostawca odpowie za pomocą telefonu komórkowego.

Typowy czas oczekiwania na dostarczenie danych w relacjach B2B wynosi od 9 do 18 miesięcy.

Trzy etapy określone w Greenhouse Gas Protocol pomagają w formułowaniu pytań:

  • Zakres 1 - emisje własne (spalanie na miejscu)
  • Zakres 2 - energia zakupiona (energia elektryczna, ciepło)
  • Zakres 3 - wszystkie działania poprzedzające w łańcuchu dostaw (często 70 procent i więcej całkowitego śladu węglowego)

Państwa dostawcy zazwyczaj mają pod kontrolą zakres 1, zakres 2 również nie stanowi większego problemu. Prawdziwym problemem jest zakres 3 - ponieważ Państwa zakres 3 stanowi sumę Państwa zakresów 1 i 2. Efekt ten rozprzestrzenia się kaskadowo w górę łańcucha dostaw.

Pragmatyczna rekomendacja

Jeśli zastanawiają się Państwo obecnie, którą metodę wybrać:

  • Wyroby budowlane: ; większość danych w tym zakresie pochodzi z istniejącej deklaracji środowiskowej (EPD)
  • Baterie: PEF jako założenie robocze do czasu
  • Tekstylia, elektronika, meble: PEF jako hipoteza robocza, z uwzględnieniem rozporządzenia delegowanego dotyczącego Państwa kategorii produktów
  • Wszystko inne: norma ISO 14044 jako podstawa, a w razie potrzeby przejście na PEF lub EPD

Czego należy unikać: stosowania własnej metody, która później nie będzie zgodna z formatem ESPR. Powoduje to podwójną pracę.

Jakie obowiązki w zakresie CO₂ mają zastosowanie do Państwa grupy produktów i od kiedy, można sprawdzić na Państwa stronie w naszym branżowym kompendium.

Pytania dotyczące tego wpisu

Jaką metodę wymaga rozporządzenie ESPR w odniesieniu do naszego produktu?

Zależy to od grupy produktów, a w większości przypadków decyduje o tym akt delegowany dotyczący danej grupy. Rozporządzenie ESPR opiera się na wskaźniku śladu środowiskowego produktu (PEF); w związku z tym zastosowanie wskaźnika PEF wraz z zasadami kategorii obowiązującymi dla danego produktu stanowi bezpieczne założenie robocze w przypadku tekstyliów, elektroniki i mebli. Baterie podlegają . Wyjątkiem są wyroby budowlane, ponieważ rozporządzenie (UE) 2024/3110 .

Czy w lutym 2027 r. ślad węglowy musi być podany w paszporcie baterii?

Nie. Wytyczne Komisji z dnia 15 sierpnia 2026 r. wymieniają oświadczenie dotyczące śladu węglowego oraz powiązaną etykietę wśród informacji, których nie należy na początku podawać, ponieważ brakuje jeszcze aktu prawnego określającego sposób obliczania i format. Obowiązek ten będzie wprowadzany - najpierw oświadczenie, następnie klasa wydajności, a na końcu wartość maksymalna, w każdym przypadku w terminie od 12 do 18 miesięcy od wejścia w życie odpowiedniego aktu prawnego. Kto wdroży system obliczeniowy przed wejściem w życie tego aktu, nadal inwestuje zbyt wcześnie. Lista terminów znajduje się w sek cji „Paszport baterii” - co stanie się obowiązkowe od lutego 2027 r.

Czy certyfikat EPD ma znaczenie dla karty budowlanej?

Jest to pomocne, ale nie jest tym, czego wymaga rozporządzenie. Norma EN 15804 pojawia ; obowiązkiem operacyjnym są . Jeśli dysponują Państwo już dokumentami EPD, dane leżące u ich podstaw obejmują większość wymagań zawartych w załączniku II. Jeśli nie dysponują Państwo takimi dokumentami, proszę uwzględnić wytyczne Komisji zamiast zlecać sporządzenie dokumentów EPD w związku z obowiązkiem, który nie został w ten sposób sformułowany. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w DPP dotyczącym wyrobów budowlanych.

Ile kosztuje kompleksowe badanie i jak długo zachowuje ono ważność?

Badanie zgodne z normą ISO, przeprowadzone przez akredytowaną firmę konsultingową, kosztuje zazwyczaj od 10 000 do 50 000 euro za produkt i jest ważne przez trzy do pięciu lat, po upływie których należy je zaktualizować. Właśnie z tego powodu przed zleceniem badania należy ustalić metodę, ponieważ za wartość obliczoną według schematu nieuznanego przez akt prawny trzeba zapłacić dwukrotnie.

Czy możemy zacząć od podejścia „cradle-to-gate”, a później je rozszerzyć?

Tak, jako narzędzie wewnętrzne. Wystarczy pomnożyć masy materiałów przez współczynniki pochodzące ze zbiorczej bazy danych dotyczących ekobilansu, aby zidentyfikować newralgiczne punkty i podjąć decyzje dotyczące materiałów, a kosztuje to zaledwie ułamek ceny pełnego badania. Nie wystarcza to jednak do celów obowiązkowej sprawozdawczości, a rozszerzenie zakresu nie jest bezpłatne, ponieważ dodatkowy zakres systemu obejmuje fazę użytkowania i koniec cyklu życia, co oznacza konieczność pozyskania nowych danych, a nie jedynie wydłużenia obliczeń.

Nasi dostawcy nie dysponują danymi dotyczącymi analizy cyklu życia. Co teraz?

Jest to typowa sytuacja i powód, dla którego warto zadać to pytanie właśnie teraz. Od 70 do 85 procent bilansu produktu końcowego pochodzi od dostawców, a typowy czas oczekiwania na faktyczne dostarczenie danych w ramach relacji biznesowej wynosi od 9 do 18 miesięcy. W pierwszej kolejności proszę zwrócić się do dziesięciu najważniejszych dostawców z prośbą o podanie wartości z zakresu 1 i 2, ponieważ Państwa zakres 3 stanowi ich zakres 1 i 2, a to ma efekt kaskadowy w górę łańcucha dostaw. W przypadku braku danej wartości należy odnotować dostępne informacje i wskazać źródło, zamiast wymyślać symbol zastępczy.

Jaką wartość wskazuje paszport i w jakiej jednostce?

Jednostka pochodzi z grupy produktów, a nie z obliczeń. W przypadku akumulatorów w przypadku wyrobów budowlanych - , a w przypadku projektu dotyczącego wyrobów tekstylnych - wartość na kilogram wyrobu tekstylnego. Wartość na sztukę rzadko nadaje się do porównania, ponieważ rozmiary produktów są zmienne; dlatego każdy system odnosi ją do jednostki funkcjonalnej.

Co się stanie, jeśli metoda ulegnie zmianie po opublikowaniu?

Publikują Państwo nową wersję zamiast edytować starą. Każda wersja paszportu Transpareo jest podpisana, a wcześniejsze wersje pozostają dostępne; ponowne obliczenia po wejściu w życie nowego aktu prawnego są zatem widoczne jako zmiana opatrzona datą, a nie jako wartość, która uległa cichej zmianie. Pola dotyczące emisji CO₂ znajdują się w paszporcie od samego początku, ale pozostają puste do momentu ustalenia metody obliczeniowej dla Państwa grupy.

Metody pomiaru CO₂ w biuletynie

Aktualności dotyczące PEFCR, nowe deklaracje środowiskowe (EPD), projekty ESPR. Raz w miesiącu, wyselekcjonowane.